Ex-Something (1/4)

Het was weer eens een week waar je u tegen zegt. Man, man, man. De taken vlogen mij om de oren en voor ik het door had was het donderdag. Nog een dag wachten en dan was de tijd voor het grote jaarlijkse Sinterkerst-diner aangebroken. Ditmaal niet in een huis, maar op mijn gloednieuwe, reeds ingericht en opgeruimde kantoortje. Als dat maar goed gaat, dacht ik, wetende dat het totaal uit de hand zou lopen. Knop om en gaan.

Zoals elke week begon mijn planning voor het weekend al op donderdag. Er zouden wat feestjes afgegaan worden, er werden wat outfits besproken en ook werden de diner plannen met potlood in de agenda gezet. Maar er kriebelde iets. En in een ondeugende bui stuurde ik een bericht naar mijn ex-something.  De eerste paar berichten bleven op de oppervlakte hangen en hadden meer weg van een gesprek met een vage kennis. Maar al snel kwam daar verandering in toen de vraag “voel je je ok?” zich aan diende. Dit is een vraag die hij mij altijd stelde toen we nog op dagelijkse basis contact met elkaar hadden. Het was een vraag waar meer achter zat. Het was een vraag om te kijken of de standaard reactie op de vraag: alles goed? daadwerkelijk een eerlijk antwoord was. Snel vervolgende wij het gesprek en vertelde ik dat ik de afgelopen paar dagen tegen een hoop kleine tegenslagen aan was gelopen. Ach, blame it on de volle maan, zeg ik dan maar. Hij beaamde dat hij mij niet anders kende. “Attent, gezellig, geil, opgewekt, maar zeker ook onhandig en vergeetachtig.” Ik beantwoordde deze opmerking door te zeggen dat ik vandaag voornamelijk opgewekt en geil was. De toon was gezet.

Ik vervolgde het gesprek door hem een column toe te sturen over het seksleven van een single 20’er in Amsterdam. Hij moest lachen en zei: “Moet jij vooral lezen in je geile bui”. Tsja, heel veel goeds deed het inderdaad niet, maar lezen kon geen kwaad en heel soms moet je het vuurtje zelf aanwakkeren. In de column stond er in lange zinnen omschreven hoe de 20’er en haar nieuwe scharrel zich door de regen naar huis haastten, om vervolgens alle kleren van elkaars lijf te rukken en zijn hoofd, inclusief nat geregende haren, tussen haar dijen te nestelen. “Dit wil ik, ongeveer” zei ik. Gelukkig regende het in Amsterdam, dus daarmee had ik al een streepje voor. Nu nog een hoofd vinden dat aan het natte haar vast zat. Toen mijn ex-something vroeg of ik nog een voorkeur had voor het hoofd, zei ik: “dat van jou, maar een leuke dubbelganger mag ook”.  Helaas was hij op deze, oh zo treurige, donderdagavond ergens in Italië, maar vrijdagochtend zou zijn vliegtuig op Schiphol landen en de Uber hem naar Amsterdam vervoeren. “Stel je nou eens voor dat ik in de buurt zou zijn…” verscheen er op mijn scherm. Waarop ik antwoordde: “Dan zou ik zeggen: wat ben je aan het doen? En mag ik (naakt) op je (bank) komen zitten?”. “Op mijn bank of op mijn gezicht?”. Deze man zat vol goede ideeën.

Fast foward naar 16 uur later, het is dan eindelijk vrijdag. Een dag die iets minder productief verliep dan ik had verwacht. Maar je kan niet alles hebben, natuurlijk. Nadat mijn werkdag was geëindigd werden de jurkjes uit de kast getrokken en er werd wat make up op het hoofdje aangebracht. Ik vervolgde mijn weg van mijn warme woning terug naar het kantoor en trof bij binnenkomst 50 man dansend aan. YES!  Het feest was in volle gang, toen de Sint de ruimte in kwam lopen en aankondigde dat hij graag wat gedichten wilde voorlezen a.k.a tijd voor de jaarlijkse roast. Plots werd mijn naam genoemd; of ik even bij de Sint op schoot kwam zitten. Het angstzweet brak mij uit, terwijl ik mijn dikke kont door de mensenmassa duwde. Eenmaal aangekomen bleek er niets minder dan lieve woordjes voor mij te zijn opgeschreven. Het was niemand ontgaan dat ik mij als Moeder Gans over het zooitje ongeregeld ontfermde. Wat de oplettende kijkers ook niet was ontgaan was mijn (semi-)principiële non-consumptie van alcohol. Maar deze keer zou ik er niet aan ontkomen en voordat ik mijn armen kon opgooien, werd er een 5 liter fles [vul naam alcoholische drank in] aan mijn mond gezet. And the crowd went wild!

Nadat het feestje op kantoor de nodige (ongemakkelijke) wendingen had aangenomen; zoenende stagiaires, liefdesbekentenissen en de nodige spannende situaties tussen collega’s, vervolgden we allen onze weg naar diverse clubs door de stad. Eindigend in onze stamkroeg in de zijstraat van het Leidseplein. Bij binnenkomst keek ik er alweer naar uit om naar huis te gaan. En met 30 minuten stond ik weer buiten, in de gure December wind.

Tijdens mijn bliksem bezoek aan de stamkroeg, had mijn ex-something nog een bericht gestuurd. Gezien je in die hele toko geen bereik heb, las ik het pas toen ik naar de Burger King toe liep voor een portie twister fries. Het was tenslotte vrijdagnacht, dan tellen de calorieën niet, toch? Toevallig was hij in de buurt en op de vraag wat mijn planning was voor de avond, vertelde dat ik naar huis ging. Hij zou mee gaan en midden op het Leidseplein troffen wij elkaar. Beiden met een vaag idee hoe de rest van de avond zou verlopen, was het toch een ongemakkelijke situatie toen we elkaar groetten. Kus of geen kus? Awkward!

Nou, laten we er even een schepje bovenop doen. Samen liepen we naar de taxi toe. We groetten de chauffeur en ik gaf mijn adres door. Voordat er we ook maar een voet voorbij mijn voordeur zouden zetten, wilde mijn ex-something nog langs de nachtwinkel. Terwijl hij uitstapte vroeg ik of hij een bruisend watertje wilde meenemen en voor een volle twee minuten zaten de chauffeur en ik in stilte in de auto. Omdat het toch een beetje vreemd was, voelde mijn chauffeur de behoefte om hier verandering in aan te brengen en vroeg of de man van zojuist mijn vriend is. ‘Oh, ik ken hem eigenlijk niet, net tegengekomen op het Leidseplein’, beantwoordde ik zijn vraag. Met moeite wist ik mijn lach te bedwingen en de chauffeur wist niet waar hij het zoeken moest, gelukkig opende het portier van de achterdeur zich en stapte mijn ex-something weer in. Wij vervolgden onze weg naar de eindbestemming.

Eenmaal thuis aangekomen trekken we onze jassen uit, zet ik de vloerverwarming op standje global warming, doe ik een muziekje aan en gaat hij op mijn roze velvet bank zitten met een blikje bier uit zijn reeds aangekochte sixpack. Terwijl hij mij strak in de ogen aankijkt, vertel ik het erg koud te hebben. Zonder het oogcontact te verbreken kleed ik me uit, om vervolgens naar de badkamer te lopen en onder de douche te stappen. Vanaf de bank wordt er na twee minuten al commentaar geleverd over de lengte van mijn douche. “Je kan ook stoppen met zeiken en er bij komen staan” schreeuw ik terug en voor ik het weet wordt het douchegordijn opzij getrokken en staat mijn relatief heftig getatoeëerde ex-something voor mijn neus. Jeetje, het was toch 8 maanden geleden dat wij elkaar voor het laatst naakt zagen en ik schrik een beetje bij het aanzien van al zijn nieuwe plaatjes. Bekomen van de schrik, praten en lachen we wat af onder het genot van de warme, maar zeer matige, straal die uit mijn douchekop spuit.

Wordt vervolgd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s