Oh Job..

Hardop lachend sta ik voor de deur van het huis waar ik zojuist de nacht heb doorgebracht. Het is inmiddels 11:30 uur in de ochtend, maar gezien ik maar een uur of drie daadwerkelijk heb geslapen had het net zo goed nog nacht kunnen zijn.

Het was weer een memorabele avond, to say the least. Toen deze dag begon had ik ook nooit gedacht dat hij zo zou eindigen. Misschien is het handig om bij het begin te beginnen. Mijn vrijdag begon als elke andere vrijdag, met een sterke mening om niet uit te gaan deze avond. Het zou mij niet uitmaken wat er gezegd werd; ik had een eigen mening, een sterke ruggengraat en een mooi gelippenstift mondje om nee mee te zeggen. Maar toen, zoals ook elke vrijdag gaat, mij werd gevraagd of ik vanavond mee ging dansen in een bekende Amsterdamse club, vlogen mijn mening en ruggengraat zo het raam uit en zei ik volmondig ja!

And so it begins. Het was avond en na een lange dag werken had ik inmiddels wel trek gekregen. Gelukkig was dat mijn partner-in-crime, Jason, niet ontgaan en ook hij kon wel iets te eten gebruiken. Er moest immers een bodem gelegd worden voor de avond, het feit dat ik geen alcohol consumeer terzijde. We hadden een plan; Japans afhalen, op de bank liggen met een film, douchen, aankleden en dansen. Dit leek mij een goed idee, afgezien van het feit dat ik erg moe was en na 20 minuten op de bank al in slaap viel. Een uur later werd ik wakker en wilde eigenlijk niet meer mee, maar #grannylife was geen optie en dus sleurde ik mezelf de badkamer in. Eenmaal fris gedoucht, opgemaakt en met één been in mijn broek, hoorde ik dat beneden de deur geopend werd.

Het was onze vriend, Bram, met zijn collega, Job, in zijn kielzog, die zich een weg naar boven baanden. Ik rende vanaf de badkamer naar de woonkamer om Bram te feliciteren met zijn reeds gewonnen prijs. Het voelde een beetje vreemd om hem om de nek te vliegen en Job een hand te geven en dus stortte ik me ook vol op deze knappe onbekende.

Het duurde even voordat de bestelde taxi voor de deur zou staan en in die tijd zag Job zijn kans schoon om mij op alle mogelijke manieren te complimenteren. En dus zaten Jason en Bram onder het genot van een sigaretje te genieten van het spektakel dat zich voor hen voltrok. Het voelde continu alsof ik een stuk in het verhaal had gemist, waarin ik een van de hoofdrollen vertolkte, maar het maakte verder ook niet uit, want er werd getoeterd, de taxi was er!

Bij binnenkomst in de club worstelen wij ons een weg door de mensenmassa in en staan we in een overvolle zaal met, naar mijn mening, verschrikkelijke muziek. Shit, daar sta je dan! Het voelt ook zo stom om meteen weg te gaan, dus groet ik de mensen die ik onderweg tegen kom en leg mijn jas neer in de dj booth. So far, so semi-good.

Ondanks het feit dat ik met meerdere mannen de club in ben gelopen, kwam ik snel tot de realisatie dat ik er vanavond alleen voor sta. De anderen zijn redelijk populair in deze club en om mij telkens als 5e wiel bij de groep te voegen zag ik niet zittenen dus kies ik ervoor om naar het toilet te gaan en om vervolgens een willekeurige plek in de zaal uit te kiezen, zodat ik daar mijn allerbeste/slechtste dansmoves uit de beentje kan schudden. Nog voordat ik dit plan tot uitvoering kan brengen, werd ik op de weg naar het toilet onderschept. Het is Job die mij vast heeft en een dansje probeert te maken. Ach… waarom ook niet? Een goed uitziende semi-vreemdeling daar kan ik toch geen nee tegen zeggen. En dus stel mijn toiletbezoek uit met een paar minuten.

Plots bevind ik mij midden in een zaal met Job en allerlei malloten. We hebben eigenlijk alleen oog voor elkaar, maar niet op een flirty manier. Wie probeer ik hier voor de gek te houden. In de herhaling: “We hebben eigenlijk alleen oog voor elkaar..”. Terwijl Job mijn gezicht vast pakt om een kus op mijn wang te landen, wordt hij aan zijn arm getrokken door een klein groepje schreeuwende dames. Voor een korte periode was ik vergeten dat ik stond te dansen met een persoon die vaker het Shownieuws heeft gehaald dan ik er naar heb gekeken. “O my god, jij bent het echt! Mogen wij met je op de foto?” Job keek enigszins geschrokken, maar zegt vriendelijk toe, terwijl ik aanbied de camera te bedienen. Nadat er meerdere malen geflitst is, kijkt hij mij met grote ogen aan van RED MIJ! Gelukkig zijn de dames snel weer verdwenen en kan hij verder gaan op de orde van de nacht, de kus op mijn wang. We dansen nog wat en vanuit mijn ooghoek zie ik een photo booth staan. Stevig pak ik zijn hand vast om hem vervolgens dwars door de zaal te sleuren zodat deze avond vereeuwigd kan worden. De foto’s die hieruit komen zijn werkelijk verschrikkelijk, maar vormen alsnog een leuke herinnering. Omdat ik er nog niet zeker van ben hoe dit gaat uitpakken, vraag ik Job om zijn nummer, dan kan ik namelijk een foto van de eerder gemaakte foto’s doorsturen. Goed verhaal ook..

Inmiddels was het 3:45 uur en ik word er door Jason op geattendeerd dat hij van plan is te vertrekken met de vraag of ik mee ga. Sinds zijn huis mijn logeeradres is, voel ik mij niet in de gelegenheid om hierover na te denken en we spreken af buiten te meeten, zodat ik nog snel onze jassen uit de booth kan halen. Zo gezegd, zo (bijna) gedaan. Onderweg naar de uitgang zie ik Bram & Job in gesprek met een vriend, ik stop even om ze gedag te zeggen, stel mij voor aan die knappe vriend en vervolg mijn weg naar buiten. Het duurt even voordat Jason naar buiten komt, gevolgd door Bram, Job en de vriend. Gezellig; zo voor de deur van de club.

Bram & Job zijn nog niet klaar met deze nacht en gaan door naar een rave hol in het westen van de stad, ondanks de overtuigende smeekbedes om ze te vergezellen besluit ik om te gaan slapen en pak samen met Jason een taxi naar “huis”. Daar aangekomen liggen we samen op de bank The Good Wife te kijken wanneer mijn telefoon plots geluid maakt. Ik kijk en zie dat er een aantal berichten van Job binnen komen. Ik probeer mezelf onder controle houden en er niet naar te kijken, maar na 2 minuten kan ik de spanning niet meer aan en open het gesprek. Hij vraagt of ik een leuke avond heb gehad en ik stuur de foto’s door waar wij als complete idioten op staan. Na wat heen en weer geklets vraagt hij mij of Jason al slaapt, na de bevestiging van zijn vraag doet hij mij een aanbod om bij hem te komen liggen. Gewoon voor de gezelligheid. Als ik heel eerlijk ben lijkt dat mij wel wat en voordat ik het door heb sta ik buiten.

Met ongeveer 6 minuten lopen arriveer ik bij zijn voordeur en bel aan. Een klein beetje zenuwachtig, maar zeker excited sta ik te wachten totdat er een deur wordt opgedaan. Hij staat daar knap en lang te wezen en nodigt me uit om naar binnen te komen. “Wat gezellig dat je er bent, lieverdje”, zegt hij. En ik voel een warme tinteling door mijn lichaam schieten. Jeetje, sta ik nu echt in zijn slaapkamer? Het leven loopt soms heel raar. Job vraagt of ik iets nodig heb en ik geef aan graag een groot t-shirt te willen om in te slapen. Vervolgens kleed ik mij voor zijn gezicht uit, trek vervolgens het t-shirt over mijn hoofd en ga in bed liggen. Zodra ik lig kruipt hij heel dicht tegen mij aan. Oh, wat is hij lekker warm en groot en lang. Het voelt heel vertrouwd, ondanks dat we elkaar amper kennen. Ik draai me om zodat we met onze gezichten naar elkaar toe liggen en kus hem. Zijn volle lippen voelen zacht en hij pakt me stevig vast. “Fijn dit”, weet ik nog uit te brengen voordat we verder zoenen. Ik wens hem een fijn slaapje toe en hij kust me nogmaals. Ik kan er geen genoeg van krijgen, maar het begint al licht te worden en ik voel mijn hoofd steeds zwaarder worden van de vermoeidheid.

In de aantal uren die we samen slapend doorbrengen, lijkt het alsof er dagen voorbij gaan. Als hij draait, draai ik mee. Als hij wakker wordt kust hij me en gaat dan verder slapen. Je zou bijna denken dat we dit vaker doen.

Het is inmiddels 11:00 uur in de ochtend en de wekker gaat. Job heeft familieverplichtingen en ik besluit naar mijn eigen huis te gaan. Geschrokken springt hij, na twee keer snoozen, uit bed en trekt een sprintje naar de douche een verdieping hoger. Ik hoor hoe het water in de badkamer op de tegels klettert en overweeg kort om weg te gaan zonder gedag te zeggen. Dat is misschien ook een beetje raar, zeker gezien we zo fijn samen hebben geslapen. Dus ik maak het bed op, kleed me aan, loop naar de wc en bekijk mijn gezicht in de spiegel. Wel een beetje dik, maar ja, daar kan ik nu niet zo veel aan doen. Terug in de slaapkamer wacht ik geduldig tot hij klaar is met douchen. We groeten elkaar en bespreken de plannen van de dag, waarop ik aangeef te vertrekken.

“Wil je niet even boven douchen, lieverd?” vraagt hij. Ik zeg dat ik naar Jason toe loop en daar even onder de douche spring, al mijn spullen liggen tenslotte nog daar.

Hij kust me goedemorgen en gedag en om 11:30 uur sta ik hardop lachend voor de deur van het huis waar ik zojuist de nacht heb doorgebracht.  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s