Oh Job.. (3/3)

Glimlachend kijk ik hem aan als ik mijn intrede in de hal van de woning doe. Het is duidelijk dat hier weinig te zien valt, behalve een tweetal trappen. Job loopt voor me de trap af en ik volg hem op de voet naar de slaapkamer. 

Langs de trappen en in het slaapgedeelte van de woning vallen de prachtig, ruw gestucte muren op en zie ik als eyecatcher een gigantische toren aan boeken naast het bed staan. Bij het bekijken van de titels valt het op dat het voornamelijk kinderboeken betreffen. Job staat plots achter mij en neemt de jas van mijn schouders, terwijl hij uitlegt dat de boeken er zijn zodat hij zijn dochter – voor het slapen gaan – kan voorlezen op de dagen dat ze bij hem is. Met zijn inlevingsvermogen – gezien zijn beroep als professioneel acteur – kan ik me dit genot zeker voorstellen, maar besluit niet verder in te gaan op dit onderwerp, want als er iets een dooddoener is op een nacht als deze, is het dat wel. 

Achter me hoor ik zijn voetstappen zich verder van mij verwijderen en als ik me omdraai zie ik dat Job naar een kamer in de gang is gelopen en daar het licht aan knipt. Mijn nieuwsgierigheid kan zich niet bedwingen en ik beweeg me in zijn richting. Bij aankomst kijk ik mijn ogen uit over de grootte van zijn walk-in closet. De kamer is groter dan mijn woning (lees: mini-huis aka studio-appartement), maar ik laat deze informatie achterwege en vraag om een kledingstuk om in te slapen. ‘Aan een t-shirt heb je vast genoeg’, zegt hij, gevolgd door een knipoog, waar ik stiekem heel lekker op ga. In het goudgele licht is hij goed zichtbaar en word ik geconfronteerd met zijn knapheid. Op een rustig tempo ontdoe ik mezelf van mijn kledingstukken. Allereerst mijn schoenen, gevolgd door de strakke skinny jeans en vervolgens mijn top. Pas wanneer dit laatste zich van mijn lichaam heeft losgemaakt, zie ik zijn ogen slechts een aantal seconden verschuiven van de mijne naar mijn borsten en terug. Leuk weetje: bij Jason thuis heb ik een tas met wat kledingstukken staan, omdat avonden als deze zich vaker voordoen dan ik durf toe te geven en dus besloot ik op vrijdag een top aan te trekken waarbij een bh geen toegevoegde waarde had. Gelukkig heb ik naast een schone string ten alle tijden tepelplakkers in deze tas zitten. Tijdens mijn nachtelijke wandeling naar mijn huidige locatie heb ik dit plakkende paar uiteraard verwijderd en in mijn jaszak opgeborgen. ‘Hier’, ik krijg een t-shirt in mijn handen gedrukt dat sterk naar parfum ruikt. ‘Recentelijk aan gehad?’, vraag ik. Met een bijdehante uitdrukking op zijn knappe gezicht rolt hij met zijn ogen en loopt vervolgens richting de slaapkamer. ‘Vergeet je niet het licht uit te doen’, roept hij over de soundtrack van zijn blote voeten op de parketvloer. Ik schiet snel het kledingstuk aan, knip het licht uit en loop dan achter Job aan. 

In de slaapkamer trekt Job uitnodigend de deken – van het perfect opgemaakte bed – terug en gaat er onder liggen. Ik volg zijn voorbeeld, leg mijn bril op de stapel met (kinder)boeken naast het bed alvorens ik me omdraai zodat we face to face liggen. Het is een paar minuten stil terwijl we beiden onze ogen aan het donker laten wennen en elkaar observeren. Ik voel onder het dekbed hoe hij zijn arm om mijn middel haakt en mijn lichaam dichter naar zich toe trekt. We liggen nu voorhoofd tegen voorhoofd zonder nog een woord gesproken te hebben wanneer zijn bijzonder volle lippen maken contact met de mijne, maar hij beweegt ze verder niet. Zo liggen we nog een aantal seconden voor hij een gesprek tegen mijn mond aan begint. ‘Ik ben blij dat je de bank hebt verruild voor mijn bed, lieverdje.’ Ik glimlach en voel zijn mond hetzelfde doen. Ondanks de gigantische aantrekkingskracht besluit ik genoeg te nemen met zijn gezelschap en te genieten van het moment. Tijdens ons mond-op-mond gesprek geven we beiden toe uitgeput te zijn en besluiten dan ook om te gaan slapen. De schemering van de ochtend prikt door de gordijnen heen en de korte uurtjes waarin we samen kunnen slapen besluiten we ten volste te benutten. Job wenst me fijne dromen toe en plant nu een dikke kus op de plaats waar zijn lippen zojuist nog rust vonden. Plots voel ik me wakkerder dan ik me in uren heb gevoeld en het duurt niet lang voor we aan elkaar geplakt door het bed rollen. Met de nodige handen op kietelbare plekken en snakkend naar adem, zijn we het er – onafgesproken – over eens dat dit genoeg is voor nu en na elkaar nogmaals een fijne nacht gewenst te hebben, vallen we lepeltje-lepeltje samen in slaap . 

Gepubliceerd op Glamour.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s