Sam

Aaliyah zong ooit ‘age ain’t nothing but a number’. Ondanks dat ik gelijke opmerkingen meestal in twijfel trek, moet ik bekennen dat ik het nu volledig met haar eens ben. 

Het voorspel van de feestmaand dient zich aan, want ook in November moet er flink gevierd worden dat we weer een new-year-new-bullshit-jezus-wat-ging-het-snel-jaar bijna hebben overleefd. Het ging goed met iedereen en dat mag gevierd worden. En dus huurde één van mijn werkgevers een restaurant af en nodigde de bekendste knappe koppen van onze hoofdstad uit. Aan tafel met mijn vrienden vloeit de wijn rijkelijk en door de geruime tijd die genomen wordt om de gangen op te dienen, is wel te stellen dat het zelf-vergiftigingsproces sneller dan verwacht het hoogtepunt bereikt. De tijd is aangebroken waarop we ook gelijktijdig de stoelendans inzetten, wat leidt tot zichtbare irritatie bij het bediend personeel. 

Met de wisseling van zitplaats ben ik beland aan een tafel waar ik eigenlijk geen van de mensen daadwerkelijk ken. Als ik nogmaals rond kijk en me probeer te concentreren op de gezichten, zie ik er eentje die me enigszins bekend voor komt. Tijdens het uitvoeren van mijn weekend ritueel – van zitten en geld aannemen van mensen die zich graag kapot zuipen in een warme club – heb ik zijn #modellife gezicht (en lichaam) wel eens voorbij zien komen. Genoeg reden om een gesprek aan te knopen. Met uitgestoken hand zeg ik hardop mijn naam. ‘Wij kennen elkaar al en hebben dit ook al eerder gedaan, maar mijn naam is Sam’, zegt hij terwijl hij toch mijn gebaar erkent en me de hand schud. Ik voel al het bloed in mijn lichaam zich naar mijn wangen verplaatsen. Lachend bied ik dan ook mijn verontschuldigingen aan. Door het hogere promillage in mijn bloed ben ik de schaamte snel voorbij en vloeit ons gesprek als vanzelfsprekend inclusief de nodige te lange blikken en flirterige opmerkingen. Ook de laatste gangen worden inmiddels opgediend en we raken maar niet uitgepraat. Een goed teken, denk ik zo. 

We zitten vol en we zijn dronken. Tijd om dit feest te verplaatsen en ons daadwerkelijk te misdragen in de club. Alvorens we vertrekken loop ik snel naar het toilet om de nodige vloeistoffen te lozen. Het is alsof iedereen hetzelfde idee heeft en met twee beschikbare toiletten (en één urinoir ) is het een drukke bedoeling. Ondanks het feit dat de deur aangeeft wie waar heen moet, wordt dit gegeven compleet genegeerd. En het eerst beschikbare toilet vereist dan ook een awkward geschuifel langs een man die zijn zaken doet in de staande toiletpot. Ik ben pas halverwege het uittrekken van mijn jumpsuit wanneer er op de deur wordt gebonkt. Uit schrik voel ik hoe een druppeltje urine zich in mijn katoenen string nestelt. O, bah. Zo geconcentreerd mogelijk probeer ik me gelijktijdig van de rest van mijn pakje te ontdoen en mijn balans te bewaren. Dat laatste gaat niet zonder slag of stoot en ondanks mijn standaard “helikopter” methode, voel ik hoe de achterkant van mijn bovenbenen de toiletpot raken. Blegh, wat vies dit. Ik probeer dit laatste te negeren en vul met een laserstraal het water in de pot aan. 

Zodra ik mijn handen heb gewassen haal ik de deur van het slot en moet me wederom langs een man wringen om de uitgang te vinden. Tegenover de toiletten zit Sam op een hoge kruk en zodra zijn de blik de mijne vangt is het als een magneet die zijn tegenpool heeft gevonden. We klikken. Voor nu. We staan kort face to face te praten als er plots iemand met grote haast zich een weg naar buiten probeer te banen en in het proces dwars door mij heen probeer te lopen. ‘Jij wel’, schreeuw ik haar nog na. De enorme zet zorgt ervoor dat ik tegen de borst van Sam aan val.  ‘Jeetje, wat heb jij onder dit shirt zitten?’, vraag ik met een ondeugende twinkeling in mijn ogen. Hij beantwoord mijn blik, leg zijn hand op mijn onderrug en ik beweeg me nog een beetje meer naar hem toe. Sam verbergt zijn hoofd in mijn haar en met een warme adem fluister hij in mijn oor, ‘Vooral zo door gaan. Je weet niet wat je uitlokt!’. Mijn adem stokt en mijn mond verlies al het vocht bij het aanhoren van zijn grappig bedoelde dreigement slash mega geile opmerking. 

De reis naar de club bestaat uit een volgepropte taxi en de hand van Sam die mij ondersteuning biedt terwijl ik op één bilhelft balanceer tussen twee personen. Zodra we op locatie aankomen is het alsof de hekken van de dierentuin zijn opengezet, nog sneller dan mijn dronken hoofd kan verwerken vliegen mijn medereizigers het busje uit om zo snel mogelijk weer in de duisternis van de club te verdwijnen. Sam en ik blijven met z’n tweetjes achter en kijken elkaar veelbetekenend aan. Als onze gezichten zich dichter naar elkaar toe bewegen horen we hoe de chauffeur zijn keel schraapt, waarbij hij ons zonder woorden ons verzoekt zijn voertuig te verlaten. Shit, lekkere timing dit. 

In de club geven we onze jassen af bij de garderobe en lopen naar het hoekje met onze taxi reizigers. Omdat het voor ons beide bekenden zijn, blijft de spanning aardig hangen. Zonder opvallende aanrakingen en al te lange gesprekken bouwen we naar een hoogtepunt. Als voor de derde keer een Drake nummer wordt ingezet door de DJ heb ik het gehad. Ik groet een aantal van mijn vrienden met het excuus dat ik geen zin meer heb en liever in bed ga liggen. Met wie houd ik wijselijk achterwege. Voordat ik mijn uittrede doe, groet ik Sam. In zijn oor fluister (lees: disco doof schreeuw) ik de vraag: ‘Ga je mee?’. De vraag wordt met grote ogen en een knikkende beweging beantwoord. ‘Ik zie je zo voor de deur, wacht even 5 minuten voor je vertrekt, dat is minder opvallend’, voeg ik hier nog aan toe, alvorens ik me door de menigte heen duw – al zoekend naar het nummertje van de garderobe. 

In hoge concentratie loop ik door de gang van de club en naar de uitgang. Als ik eenmaal voor de deur sta merk ik plots hoe koud het buiten is, ondanks dat mijn bloed nu voor gemiddeld 90% uit alcohol bestaat. Als ik even door mijn Instagram heb gescrolled en de berichten van de avond op een ongepast tijdstip – inclusief spelfouten en spaties die er niet horen – heb beantwoord, besluit ik weg te gaan. Dit duurt me allemaal te lang. Bij de eerste taxi die voorbij rijdt schuif ik op de achterbank en geef mijn adres. 

Als ik thuis aankom zie ik dat een bezoeker van de club om de hoek zijn maaginhoud naast de voordeur heeft gedeponeerd. Terwijl ik hier niet al te lang naar probeer te kijken en tegelijkertijd een schietgebedje richt aan de regengoden, hoor ik een telefoon afgaan. Met een vertraging van een aantal seconden besef ik dat het mijn toestel is en zie op een scherm een nummer staan waarmee mijn adressenboek niet bekend is. ‘Hallo?’ ‘Hi, met Sam, waar ben je?’ Oops, ik was het natuurlijk niet helemaal vergeten, maar wel een beetje. ‘Oh, ik dacht dat je niet meer kwam, dus ben naar huis gegaan’, beantwoord ik zijn vraag. Enigszins teleurgesteld geeft hij toe ook best moe te zijn en vraagt nog of hij alsnog mijn kant op zal komen. Mijn mood is inmiddels niet meer wat het was en ik wil alleen zijn. ‘Neh, laten we gewoon een andere dag afspreken. Hoe kom je trouwens aan mijn nummer?’ ‘Uit de groepschat gevist, maar ga lekker slapen, we spreken elkaar snel.’ Als ik heel eerlijk ben, komt het mega goed uit dat we een andere dag afspreken, want dan kan ik me even goed prepareren (lees: scheren, scrubben, insmeren – je kent het wel). In mijn woning aangekomen duurt het niet lang voor ik mijn kledingstukken door de kamer heb geslingerd en met make-up en al in slaap val. 

Wanneer ik ontwaak is het meteen duidelijk dat ik last heb van gigantische hoofdpijn, een droge mond en kippenvel, want ik heb de halve nacht bovenop de deken gelegen in plaats van eronder. Lekker slim. Maar ik word ook wakker met een scherm vol meldingen die er – voor ik mijn bewustzijn verloor – nog niet op stonden. De inhoud van de meeste berichten komt overeen, maar eentje springt eruit. Wederom van het onopgeslagen nummer: ‘IK. WIL. JE. NU.’ Binnengekomen om 05:21 uur. Lekkere timing zeg, toen had ik deze wereld lang ingeruild voor eentje met draaiende dromen. 

De zondag vliegt voorbij, de dag is gevuld met tot drie keer toe Uber Eats bestellen, wat series op de achtergrond en vele  berichten naar en van Sam. We raken niet uitgesproken en als we aankomen op het gespreksonderwerp ontbijtgerechten zeg ik meteen pannenkoeken. Ondanks dat we de dag morgen niet samen met deze favoriet kunnen starten – want werk – nodig ik Sam toch uit om de nacht bij mij door te brengen. Na lang (lees: zeker 1,5 uur) wikken en wegen besluit hij toch naar me toe te komen. Inmiddels slaat de klok 00:30 uur en ik ben moe. Maar goed, wie A zegt, moet ook opstaan en zich semi-presentabel maken voor een midnight afspraakje. In de tussentijd zijn we niet gestopt met kletsen en dus zie ik op mijn scherm verschijnen: ‘Hoe oud ben je eigenlijk?’. Met enige moeite geef ik eerlijk antwoord en vraag vervolgens, ‘jij dan?’. Bij het aanzien van zijn reactie moet ik even drie keer slikken, de beste man blijkt namelijk 21 te zijn. Dat is veel jonger dan mijn jongste zusje en daarmee schelen we qua leeftijd toch bijna een heel decennium. Fuck. Het zou er niet toe moeten doen, maar ik ben kort van mijn stuk gebracht. Zijn laatste bericht wordt niet veel later opgevolgd met de melding dat hij voor de deur staat. 

Als ik de trap af ben gevlogen en de deur open, kijk ik in zijn vermoeide ogen en vergeet compleet dat hij net de Amerikaanse legal drinking age heeft bereikt. Met een vriendelijke knuffel begroeten we elkaar en lopen vervolgens naar mijn woning. Samen ploffen we op de bank en drinken een kopje thee. Zijn #modellife gezicht leidt me af, maar in gedachten ben ik standvastig alleen slaapmaatjes te worden. Nog meer woorden – ditmaal gesproken en niet getypt. In het echt en niet op een scherm. Het is toch anders. 

Zodra we weer een beetje uit onze bubbel zijn getreden kijk ik op mijn telefoon. My god, het is al bijna 2 uur ‘s nachts, over ongeveer 6 uur moet ik opstaan en functioneren als een echt mens en dus besluiten we in bed te gaan liggen, maar niet voor we onze tanden hebben gepoetst. Met het tandpasta-schuim aan onze lippen kijken we naar elkaar in de spiegel. Het is eindelijk tijd om in bed te gaan liggen, het probleem is alleen dat we niet uitgepraat raken en ook nu liggen we weer 30 minuten over de domste onderwerpen te discussiëren. Nog altijd vastberaden geen moves te maken, draai ik me om en wens hem een fijne nachtrust. Een arm wringt zich onder mijn hoofd en voor ik er erg in heb lig ik met mijn gezicht in zijn nek en tegen zijn ontblote bovenlijf aan. Tsja, sterk blijven, spreek ik mezelf mentaal toe. Onze gezichten bevinden zich gevaarlijk dichtbij elkaar en ik voel zijn frisse adem mijn neus raken. Met de opperste concentratie probeer ik de slaap te vatten, uiteraard zonder succes. Wanneer Sam een beweging maakt raken onze lippen elkaar zachtjes en op dat moment weten we beiden dat dit een verloren zaak is. Mijn ogen schieten open en kijken recht in zijn blauwe gevaartes. Ja, daar ga je dan!

De eerste zoen is zacht, afwachtend, aftastend. De tweede zoen heeft al meer weg van lust en alles wat daarna volgt is een inleiding op het grotere werk. Sam’s handen glijden over mijn lichaam en ik ben blij dat ik de moeite heb genomen alles nog even door de deluxe wasstraat te halen inclusief glansje en geurtje. Ook Sam heeft het merkbaar naar zijn zin, want zodra mijn handen van zijn wasbord-buik af glijden, stuit ik op zijn stijve pik. Het is een formaat waar ik zeker wat mee kan en ik beweeg op een langzaam tempo mijn vlakke hand over zijn boxer heen. Inmiddels hebben alle kledingstukken – die ik uit voorzorg als een soort barrière had aangetrokken – zich weer van mijn lichaam losgemaakt en dus lig ik hier voor deze man van 21 in mijn birthday suit. Zijn handen bewegen zich van mijn nek naar mijn borsten en vervolgens nog wat lager naar mijn heupen. Waarna hij zijn arm onder mijn rug haakt en me bovenop hem trekt. Met een draaiende beweging gaan mijn heupen over zijn boxer heen en ik merk toch dat het vocht – dat zich langzaam uit mij tevoorschijn tovert – wordt geabsorbeerd door het katoen en dus neem ik het heft in eigen handen en trek zijn enige lapje stof uit. Ondanks dat mijn brein realiseert dat deze manier van wrijving ongeveer een jaar geleden heeft gezorgd voor een bezoekje aan de GGD, boeit het me allemaal niet en ga ik verder waar ik gebleven was. 

‘Ik wil je likken’, zegt hij met een hese stem. ‘Geil’, beantwoord ik hem en binnen de kortste keren lig ik op mijn rug. Met een deken over zijn hoofd daalt hij af en ik voel hoe zijn vingers zich bekend maken met mijn intieme plekje gevolgd door zijn tong. Met lange halen beweegt hij zich op en neer. Holy shit, dit had ik even niet verwacht. ‘Dit voelt heel lekker’, weet ik nog uit te brengen, maar mijn mond voelt droog aan – daar heb ik vaker last van als ik erg opgewonden ben. ‘Ik neem even een slokje water hoor’, zeg ik. Ook om ons beiden een adempauze te geven. Zodra we uit de – inmiddels – gedeelde fles hebben gedronken, besluit ik hem nu eens oraal te bedienen. Met redelijk wat kracht duw ik hem terug tegen het hoofdbord wanneer hij zich naar voren beweegt. ‘Nu is het mijn beurt.’ Hij kijkt me aan met zijn blauwe ogen, die inmiddels nog maar een klein beetje kleur vertonen door de grootte van zijn pupillen. Zichtbaar ontspant zijn lichaam zich en dus nestel ik mijn lichaam tussen zijn benen en steek mijn tong uit. Met het puntje raak ik zijn eikel aan en hij schokt. Steeds iets langer maakt mijn tong contact met hem, voor ik langzaam mijn gezicht op zijn pik laat zakken. Sam ademt hoorbaar uit en vervolgens weer scherp in via zijn neus. Eerlijk gezegd, is dit toch wel een van mijn favorieten tijdens de seks. Als ik hem al enige tijd aan het pijpen ben, steekt hij zijn armen uit en houdt mijn schouders tegen. ‘Je moet nu echt stoppen, anders kom ik zo en ik wil me nog in je voelen’. Fair enough. Snel pakt hij het condoom – dat heel “toevallig” klaar ligt – van mijn hoofdbord en doet het om. ‘Wil je boven of onder?’, vraagt hij gehaast. ‘Kies jij maar’, beantwoord ik hem en met een snelle zwaai lig ik op mijn rug. Het kost hem geen enkele moeite om bij mij binnen te treden en ik sluit mijn ogen om het goed in me op te nemen. Het begint rustig, maar al snel voert Sam het tempo op en voel ik hoe mijn lichaam iets dichter tot een orgasme komt. Meestal heb ik hier toch wat clitorale stimulatie bij nodig en dus stop ik eerst mijn vingers in zijn mond om vervolgens de hand aan mezelf te slaan. Ik voel hoe de spanning zich verzameld in mijn onderbuik en met een paar minuten weet ik het hoogtepunt te bereiken terwijl hij nog in mij zit. ‘Wow’, is het enige wat hij te zeggen heeft en gaat verder met zijn routine zich in en uit mij te laten glijden. 

Zijn moves – alles eigenlijk – zijn bovengemiddeld goed en ik ben dan ook aangenaam verrast door zijn uithoudingsvermogen. Na nog een aantal keren gewisseld te zijn van standjes, belanden we weer bij de oude vertrouwde missionaris. Het is wel duidelijk geworden dat hij het niet erg vindt als het er wat ruiger aan toe gaat en dus heb ik al op eerdere momenten wat vlakken handen tegen mijn billen moeten opvangen. Sam doet nog een beetje gas bij en grijpt naar mijn keel. Het is wel duidelijk dat zijn wasbordje door keiharde inspanning in de sportschool komt, want ik zie sterretjes en tik hem dan ook op zijn elleboog ten teken me los te laten. Hij schrikt van mijn reactie en laat helemaal los. Als ik inmiddels de lucht weer mijn longen in voel stromen, zeg ik, ‘mag wel hoor, maar niet zo stevig’. Hij glimlacht en ik zie aan zijn gezicht dat hij zijn best doet niet klaar te komen. ‘Kom maar’, zeg ik terwijl ik hem strak aankijk. Nog geen dertig seconden later voel ik hoe zijn onderbuik aanspant en een zijn ontlading in het condoom schiet. Zijn lichaam spant zich volledig aan, om vervolgens volledig te ontspannen en hij laat zich op mij vallen. Een paar minuten later heeft hij zich naar de ene helft van het matras weten te bewegen en met een klein knoopje heeft hij het condoom richting de prullenbak geslingerd. Zoals hiervoor lig ik weer met mijn hoofd in zijn nek, maar ditmaal een stuk relaxter dan hiervoor. Zijn ademhaling verzwaard en het mijne ook. We doezelen samen weg en vallen ongeveer gelijktijdig in slaap. 

Als mijn wekker gaat, vraag ik me kort af wie er naast mij ligt. Tot ik zijn gelaatstrekken herken. Zorgvuldig klim ik over Sam heen en maak me klaar voor de dag. ‘Blijf lekker liggen, maar ik moet gaan’, zeg ik terwijl ik nog even een stuk fruit – als ontbijt – zijn richting op gooi. Aaliyah zong ooit ‘age ain’t nothing but a number’. Ondanks dat ik gelijke opmerkingen meestal in twijfel trek, moet ik bekennen dat ik het nu volledig met haar eens ben. 

Gepubliceerd op Glamour.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s