Mowgli

Mijn scherm licht op en ik lees de tekst verzonden via Facebook Messenger, ‘Ben je al los?’. Het bericht is afkomstig van een man die BY FAR de knapste variant is die ik ooit gezien heb. ‘Ik neem aan dat je al weg bent? Beetje asociaal om geen gedag te zeggen, vind je niet?’, beantwoord ik relatief snel en mega bijdehand. ‘Dat kan altijd nog!’, staat er nu als reactie. 

Ik kan hem geen ongelijk geven. Het laatste bericht wordt snel opgevolgd met een vraag over mijn nachtelijke planning. Ondanks dat ik aan mijn kant van het scherm de blos op mijn wangen vol trekken, ga ik er snel op in. ‘Ik ben nog tot ongeveer 01:30 uur bezig, maar daarna heb ik niets staan..’.

Momenteel sta ik in een van de grootste evenementenlocaties van Nederland met een productie waar ik ongeveer 11 maanden aan mee heb gewerkt. De avond gaat van start en we presenteren voor het eerst een Brits muzikaal concept in Nederland. De zaal vult zich langzaamaan met het publiek en de artiesten bereiding zich voor in de kleedkamers alvorens zij het podium zullen bestormen om met elkaar de muzikale strijd aan te gaan. Achter de schermen heb ik het er maar druk mee en ren van hot naar her om ervoor te zorgen dat iedereen voorzien is. Tegelijkertijd begeleid ik de genodigden naar de bestemde vakken en/of zitplaatsen. Met mijn gezicht verborgen achter de papieren gastenlijst, zie ik uit mijn ooghoeken een man aan komen lopen. Hij zegt mijn naam. Shit, nu kan ik er niet meer onder uit. Als ik het papiertje wat omlaag duw, kijk ik vol in zijn lichtbruine kijkers. Dit is wellicht de allerknapste man die ik ooit heb gezien (geen grap). Het is dan ook geen toeval dat ik me al eens eerder heb voorgesteld. 

De reden van onze eerdere kennismaking is naast onze inschrijving op dezelfde creatieve instelling en dezelfde vriendenkring, ook het feit dat hij regelmatig een nachtelijk uitstapje maakte met één van mijn vriendinnen. En dus was hij in mijn boekje – ondanks de prachtige looks inclusief gebruinde huid, lange lichtbruine manen en een lichaam waar je ú tegen zegt – afgeschreven. Op een enkele reis naar the island of lost men. De mentale plek voor alle mannen waar we niet langer mee geassocieerd wilde worden, denk hierbij aan ex-vriendjes, ex-scharrels, te knappe (en vaak arrogante) mannen, verraders, mannen (ver) buiten onze leeftijdscategorie, mannen waarvan het écht niet kon en dan heb je nog een hele afdeling met de onbeantwoorde liefdes. You get the picture; niet meer aan komen en zeker niet nogmaals bezoeken. 

Na de enigszins ongemakkelijke begroeting en het afgeven van zijn jas bij de garderobe, lopen we richting de zaal en druk ik snel wat consumptiebonnen in zijn hand. In mijn portofoon-oortje worden alweer nieuwe behoeftes geroepen en zonder nog iets te zeggen draai ik me om en begeef me weer naar de backstage. Het evenement lijkt als een waas langs me heen te trekken en de maandenlange voorbereiding is met twee keer knipperen voorbij. Het was een daverend succes en terwijl ik langs alle artiesten loop om ze te complimenteren op de optredens voel ik mijn telefoon trillen. Mijn scherm licht op en ik lees de tekst verzonden door onze eigen Mowgli via Facebook Messenger, ‘Ben je al los?’. ‘Ik neem aan dat je al weg bent? Beetje asociaal om geen gedag te zeggen, vind je niet?’, beantwoord ik relatief snel en mega bijdehand. ‘Dat kan altijd nog!’, staat er nu als reactie. 

Als ik de tijd check zie ik dat het al bijna 00:30 uur is. Het gesprek kwakkelt voort en Mowgli vraagt of ik bij hem kom slapen. Met snelle bewegingen maak ik screenshots van het gesprek en stuur deze onze gemeenschappelijke vriendin. Haar reactie blijft niet lang uit en ze drukt me dan ook digitaal op het hart om hier werk van te maken, mocht daar nog enige twijfel over bestaan. ‘Hij is echt fan-tas-tisch (!) in bed, maar doe het wel veilig, want zijn bijnaam is “het matras” en voor je het weet loop je rond met alle soa’s in het alfabet.’ Haar blessing geeft me het zetje dat ik nodig heb om in te gaan op zijn voorstel. 

‘Laat je me weten wanneer je klaar bent?’

‘Ja, ik ben nog ongeveer een uur bezig, maar dan free to go. We kunnen ook morgen afspreken..’

‘Ik wil je vanavond. En morgen’

‘Ik ben ook moe van vandaag..’

‘Dan kom je gewoon lekker bij mij slapen’

‘Alsof we daadwerkelijk gaan slapen’

‘Ik geef je wel nieuwe energie’

‘Je hebt wel praatjes, zeg..’

‘Ik maak die praatjes bij jou waar’

I like it

‘Je bent bang, hè?’

‘Haha, niet voor jou..’

‘Oke, ik zie je zo’

Het laatste bericht wordt opgevolgd met een adres en telefoonnummer. En na ongeveer 45 minuten keycards verzamelen, verlaat ik de locatie van vandaag en terwijl ik naar mijn fiets loop stuur ik een statusupdate via WhatsApp. Een tegenreactie blijft uit en ik besluit op de gok naar het door hem opgegeven adres te fietsen. In het ergste geval ligt hij te slapen en rijdt ik alsnog naar huis toe. Gelukkig bevinden deze twee locaties zich niet al te ver van elkaar en na een hele dag binnen rond te hebben gelopen is het fijn de vermoeidheid uit mijn benen te fietsen met de frisse wind op mijn gezicht dwars door de stilte van een slapende stad. 

Als ik de voordeur bereik, zoemt mijn telefoon. ‘Ben je er al bijna?’, staat er. ‘Ik wilde net op de bel drukken’, typ ik terug. Ik hoor aan de andere kant van de deur snelle voetstappen naderen en ben dan ook aangenaam verrast wanneer hij volledig gekleed – inclusief jas – de deur opent. ‘Kom je nog binnen, of wat?’

Stomverbaasd doe ik een stap richting de voordeur. Het lijkt er niet op dat hij van plan is te bewegen en buigt zich iets voorover om een kleine kus op mijn voorhoofd te planten. Eh.. dit is niet precies wat ik in gedachten had, maar het is een lief gebaar. Stiekem vraag ik me af of hij hiermee de toon voor de nacht probeert te zetten. ‘Aan het eind van de gang naar rechts’, zegt Mowgli, zodra hij een stap opzij doet en mij als eerst de woning laten betreden. O god, een ieder die mij kent weet dat ik totaal waardeloos ben wanneer het aankomt op het verschil definiëren tussen links en rechts. Jaren geleden heb ik hier een oplossing op gevonden en dus stroop ik – zo onopvallend mogelijk – mijn mouwen wat op zodat mijn tattoo’s (lees: hulplijnen) zichtbaar worden en ik me door mijn polsen kan laten leiden in de juiste richting.

Aan de binnenzijde draait hij de sleutel in het slot en bungelen de hangers tegen de houten deur aan. De ruimte is gevuld met oranje licht, afkomstig van kaarsen die ik vooralsnog niet heb kunnen waarnemen. Het tikkende geluid van het metaal vult de stilte tussen ons en met glinsterende ogen stapt Mowgli op mij af. ‘Zal ik je jas aannemen?’, vraagt hij galant. ‘Ik kan jou hetzelfde vragen’, reageer ik bijdehand terwijl ik hem mij uit mijn jas laat helpen. ‘Waarom ben jij nog volledig gekleed?’ Mijn nieuwsgierigheid neemt de overhand en de vraag verlaat mijn lippen voor ik er daadwerkelijk over na heb kunnen denken. ‘Oh, ik was na het evenement een drankje gaan doen hier in de buurt. Ik probeerde de tijd te doden tot jij hier was’, met sprankelende oogjes kijkt hij me aan alsof deze uitspraak een medaille verdient. Ik besluit dit volledig te negeren en leg mijn tas op de eettafel. ‘Nou, zullen we dan maar..’, het is een uitspraak die hem overrompelt. ‘Het mag wel wat subtieler hè!’ ‘Ik bedoelde: zullen we dan maar in bed gaan liggen?’, lachend voeg ik daar, ‘viezerik’, aan toe.

Oké, handig om te vermelden maar mijn aanvankelijke twijfel om op het aanbod van Mowgli in te gaan hangt samen met de huidige status van mijn cyclus – het is namelijk de allerlaatste dag van mijn menstruatie. Een dag waarop het bloed zich al ongeveer 24 uur niet meer heeft vertoont, maar ik me nog niet volledig “fris” voel en dus normaliter lichamelijk – en dan in het bijzonder intiem – contact tot nadere orde schors. Maar ik had zo het gevoel dat ik dit niet aan me voorbij wilde laten gaan, so here we are

Na een rondje te hebben gelopen door de ruime studio, waar de diverse “leefruimtes” gescheiden worden door schotten met schilderingen van eigen hand, voel ik me schuldig over het feit dat ik hem zojuist als (lust)object heb aangesproken. Dit gevoel wordt versterkt als ik het slaapgedeelte in wandel en een veelvoud aan kaarsen rondom het hoofdbord van het bed gearrangeerd tegemoet staar. Fuck. ‘Heb je misschien een handdoek? Ik wil graag even douchen voor we in bed gaan liggen’, vraag ik. Binnen no time krijg ik deze in mijn handen gedrukt. Vergezeld door mijn tas loop ik de badkamer in, draai de deur in het slot en merk direct dat deze volledig doordraait en dus functieloos onderdeel uitmaakt van het afscheidende paneel. Na het verwijderen van de mini tampon kom ik tot de conclusie dat er geen prullenbak aanwezig is. Typisch ook weer. En dus rol ik de katoenen kurk in een stukje toiletpapier om later weg te gooien. Na het douchen gebruik ik nog wat vochtige hygiene doekjes – gewoon voor de zekerheid – en dicht mijn vagina wederom met een plug. De vermoeidheid slaat toe en met half open ogen verlaat ik de badkamer en stort naast Mowgli in bed.  ‘Lekker matras’, zeg ik. Deze twee woorden dragen een dubbele betekenis en ik moet dan ook mijn best doen een schaterlach te onderdrukken. ‘Ik zal je zo kennis laten maken met alle hoeken’, kaatst hij terug. Zijn reactie zorgt ervoor dat al het vocht in mijn lichaam – inclusief mijn speeksel – zich tussen mijn benen nestelt. Shit! Onder het douchen had ik me nog zo voorgenomen uitsluitend samen te slapen, dit dreigt nu volledig te mislukken.

Met een aansteker in de hand probeert hij – wat eruit ziet als – het restant van een jointje aan te steken. ‘Haaltje?’, vraagt hij met ingehouden adem. Ik schud mijn hoofd en bedank hem vriendelijk. Met zijn goedgevormde kin naar het plafond gericht blaast hij de rook die zojuist zijn longen vulde uit en richt zijn blik weer op mij. Onze gezichten bewegen als magneten naar elkaar toe en als we aan elkaar vastklikken zit er geen rem meer op. Onze tongen maken zich met elkaar bekend en ook zijn handen hebben inmiddels hun weg gevonden naar mijn schone lichaam. Als hij zijn hand langs de achterkant van mijn string beweegt, bedenk ik me dat ik zojuist een tampon heb in gedaan. ‘Ik moet je wat vertellen’, zeg ik met gejaagde adem. Geschrokken ogen kijken me aan. ‘Nee, niets ernstigs!’ Opgelucht blaast hij uit. ‘Ik was ongesteld, dus heb nu een tampon in’. Zonder een reactie te geven op mijn eerdere opmerking drukt hij zijn lippen weer op die van mij en gaat verder waar hij gebleven was. Inmiddels voel ik zijn erectie tegen mijn been drukken en als ook mijn hand zijn weg heeft gevonden ben ik aangenaam verrast door het formaat en de omvang. In een split second schieten de woorden van mijn vriendin voorbij, maar deze worden weggedrukt als Mowgli me op zijn schoot tilt. Met mijn – plastic – haar gevaarlijk dichtbij de brandende kaarsen, probeer ik het allemaal wat lager op te zoeken en druk mijn borsten tegen hem aan. Het duurt niet lang tot de soft bra die ik aan heb zich heeft getransformeerd in een katapult en nu door de ruimte schiet waarna hij de kans benut mijn borsten te kneden. Uitsluitend slapen zit er niet meer in.

Het is opvallend dat hij kreunt en ik geniet ervan dat hij niet terughoudend is in het produceren van geluid. Wat me ook opvalt is dat tijdens mijn korte douche er muziek is opgezet en dat één van mijn favorieten zich uit de boxen tevoorschijn tovert. Ook nu heb ik niet lang de tijd hier bij stil te staan, want met een snelle beweging heeft hij mij op mijn rug gekregen en zijn gezicht tegen het katoen van mijn string aan geduwt. Enigszins ongerust over mijn geur – aangezien ik geen schoon ondergoed bij me had – maakt hij ook dit laatste stukje stof los van mijn lijf. Zijn vingers zijn overal en ik voel hoe hij zijn duim in mijn anus haakt en hij met een vlotte beweging – inclusief plop geluid – de tampon verwijderd. O. MY. GOD. Ik kan wel door de grond zakken, maar dit lijkt Mowgli niet op te vallen en hij begint zijn tong kunsten te vertonen tussen mijn benen. Dat hij weet wat hij doet mag wel duidelijk zijn, want binnen enkele minuten lig ik met trillende benen het gebouw bij elkaar te schreeuwen. Na een orgasme of drie, trek ik hem aan zijn haren omhoog, waarna hij gaat zitten en ik besluit mijn gezicht op zijn pik te laten zakken. Het waarnemen van zijn formaat en het daadwerkelijk vullen van mijn mond zijn toch twee andere werelden en het valt me nu pas op dat naast groot en dik dit wellicht de mooiste piemel is die ik in lange tijd heb gezien. Sunkissed, net als de rest van zijn lichaam, en kaarsrecht. De minuten waarin ik mijn orale vaardigheden tentoon stel tikken voorbij en zijn hoorbare genot stimuleert mijn enthousiasme. Én blijkbaar het zijne. Met een ferme hand drukt hij tegelijkertijd mijn hoofd meer naar zijn onderbuik en spant zijn buik aan om deze iets dichter bij mijn huig te brengen. De tranen schieten spontaan in mijn ogen als ik hem wel erg ver in mijn keel voel glijden en ik maak dan ook kenbaar dit niet fijn te vinden door wild met mijn hand op het matras te slaan. Hij laat los. Mijn speeksel vormt een sliert tussen zijn eikel en mijn lippen. ‘Fuck, wat geil’, zegt hij. Niet helemaal wat ik in gedachten had, maar oké. 

Hij zit ietwat onderuit gezakt. Ik plant mijn benen aan weerszijde van zijn lichaam en neem plaats op zijn schoot. De geile energie gonst tussen ons in en gelijktijdig bewegen we naar voren om elkaar te zoenen. Door de snelheid komen onze tanden met elkaar in aanraking. GÊNANT! Gelukkig besluiten we dit beiden te negeren. ‘Kom alsjeblieft nu op me zitten’, ondanks de jammerende verwoording is dit een duidelijk bevel. In een vlaag van verstandsverbijstering laat ik hem één keer volledig in me verdwijnen, als plots het zuurstof mijn hersenen weer bereikt. ‘Je moet wel even een condoom om doen’, ik kus hem en glij dan zijwaarts van hem af. Een stukje rubber gaat me inmiddels niet meer redden van de voor de soa-poli onbekende en nieuwe ziektes waar hij – hoogstwaarschijnlijk – mee rondloopt, maar het biedt wel bescherming tegen een eventuele enthousiaste spermacel die zich in mijn baarmoeder wilt nestelen. 

De zoektocht naar een condoom in het nachtkastje heeft iets meer voeten in de aarde dan ik verwachtte en dus loop ik naar mijn tas om er één uit te toveren. ‘Thanks’, hij rolt het ultra thin Durex condoom af en zegt, ‘ik heb deze wel vaker doen scheuren’. Ik probeer een lach te onderdrukken, maar het lukt niet. Op de een of andere manier wind mijn reactie hem juist op en hij trekt me iets lager op het matras en dringt vervolgens volledig bij mij naar binnen. Zijn grootte én dikte zijn nu goed voelbaar. Holy shit. Op een rustig tempo beweegt hij zich in en uit mij, terwijl ik steeds iets harder kreun. 75% van genot, maar ook zeker 25% van pijn. Hij is echt net iets te veel van het goede en ik probeer dan ook mijn gezicht in een plooi te houden. Size doesn’t matter, zeggen ze altijd. Ja, tot je een iets te grote tegen komt. ‘Schatje, doe ik je pijn?’, vraagt hij nog. Ik schud mijn hoofd en probeer mijn benen te herpositioneren waardoor hij niet al te diep kan stoten, zonder succes. Want met zijn volgende stoot heb ik het gevoel dat al mijn ingewanden in mijn borstkas samen scholen. ‘Auw!’ ‘Sorry, schatje!’ Langzaam stoot hij weer verder, maar het wordt er niet beter op. En dus geef ik verbaal aan van positie te willen wisselen. Als ik de reversed cowgirl op hem uitprobeer merk ik meer controle te hebben over de diepte van de stoten en begin nu echt te genieten van onze sessie. ‘Schatje, dit is voor mij niet heel chill’, zegt hij mid beweging. En dus proberen we het op de face-to-face manier. Hierbij laat hij mij ook volledig het voortouw nemen en heb ik al snel de smaak te pakken. Ritmisch beweeg ik op en neer, heen en weer en draai ik met mijn heupen als hij me vast pakt. ‘Ik wil je staand nemen.’ U vraagt, wij draaien en dus glij ik wederom zijwaarts van hem af en werp een snelle blik op zijn prachtige geslachtsdeel. Het condoom dat eromheen zat is verdwenen en als ik met mijn hand tussen mijn benen ga, voel ik dat deze in mij is achtergebleven. Ondanks de duidelijk voelbare aantrekkingskracht is dit de eerste keer from hell. Er zijn genoeg dingen “mis” gegaan, maar ik ben vastberaden ook hem een orgasme te gunnen en dus gaan we door. 

Met een nieuw condoom om drukt hij me tegen een beschilderd schot aan en tilt mijn ene been op zodat ik deze om zijn middel kan klemmen. Voor het eerst ben ik blij dat ik met enige regelmaat hot yoga heb gedaan en mijn lenigheid enigszins heb verbeterd ten opzichte van een jaar geleden. Met gemak houden we deze positie vol tot het schot krakende geluiden begint te maken. We verplaatsen ons terug naar het bed en terwijl ik mijn beste krakeling imitatie laat zien, staat hij een eind weg te pompen op de rand van het bed, waarbij zijn eikel steeds mijn baarmoedermond aantikt. Pijn is fijn, pijn is fijn, pijn is fijn – blijf ik mentaal herhalen als een mantra om me door deze laatste seconden heen te slepen. Zijn orgasme is krachtig en hard, evenals het geluid dat uit zijn keel ontsnapt. Geil!

Uitgeteld trekt hij zich terug en laat ik mijn benen van het bed af bungelen. Het duurt dan ook een paar minuten voor onze gejaagde ademhaling een rustiger ritme aanneemt. ‘Theetje?’, vraagt hij, terwijl hij op staat en naakt het keukengedeelte in loopt. ‘Ja, lekker’, beantwoord ik zijn vraag. Als ik rechtop ga zitten, zie ik mijn tampon op de grond liggen, beschaamd pak ik deze van de vloer en loop naar de keuken om de prullenbak te zoeken. Naakt en knuffelend staan we te wachten tot de waterkoker zijn taak heeft vervuld, waarna Mowgli twee kopjes vult en we ons weer richting het bed begeven. De uitzonderlijke (en soms wat pijnlijke) seks heeft deze dag compleet gemaakt en zonder een slok te nemen van mijn gekookte water val ik in slaap. Ook gedurende de nacht zijn we als twee magneten en laten elkaar niet los. 

De volgende ochtend ontwaak ik verward en het duurt dan ook even om te beseffen waar ik ben. Als ik de lichtbruine manen op het kussen naar me zie liggen, dringen de herinneringen aan de nachtelijke uren mijn brein weer binnen en  ik glimlach. Het is net iets te vroeg om deel te nemen aan het leven en dus sluit ik wederom mijn ogen en kruip dicht tegen het warme lichaam van Mowgli aan. Al slapend slaat hij een arm om me heen en kust mijn schouder. De wereld kan wel even wachten, voor nu zijn het hij en ik in dit heerlijke, warme bed. 

Gepubliceerd op Glamour.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s